Een fatsoenlijke woning is een sociaal grondrecht

Je zult maar een woning nodig hebben. Niet te vinden! En als er iets is, is het onbetaalbaar. Veel mensen zitten knel. Het is te makkelijk om vluchtelingen aan te wijzen als oorzaak van deze problemen. Sommige mensen doen dat. Ook hier. Ook een enkel gemeenteraadslid. Openlijk of omfloerst.

Enkele jaren geleden heeft onze toenmalige wethouder voorgesteld om als gemeente woningen te kopen voor woonurgenten. Degenen die toen en ook nu weer graag naar vluchtelingen wijzen als veroorzakers van de woonproblematiek, waren fel tegen dat voorstel. We hadden als gemeente niet alleen enkele gezinnen aan fatsoenlijke huisvesting kunnen helpen, we hadden niet alleen ook nog geld kunnen verdienen omdat die woningen intussen meer waard zijn geworden, maar we hadden ook een begin kunnen maken met de echte oplossing van de woonproblemen. Die oplossing moet worden gezocht in een veel actievere rol van de overheid.

De gemeente Peel en Maas moet zelf woningen bouwen. Alle grond die we hebben moet worden gebruikt voor de bouw van betaalbare woningen. We hameren daar al veel en vaak op. Maar dit college laat zijn oren te veel hangen naar de VVD, die alle kaarten zet op de markt. De markt is echter niet de oplossing voor de woonproblemen, maar veeleer de oorzaak van de ellende. Huizen zijn voor investeerders enkel objecten waarmee geld verdiend moet worden.

Mensen met een smalle beurs hebben het nakijken. Een fatsoenlijke woning is een sociaal grondrecht. De zorg voor dit recht is opgedragen aan de overheid. Dat staat in artikel 22 van onze Grondwet. Die opdracht aan de overheid geldt ook voor het college van Peel en Maas.

Er zijn nu eindelijk afspraken gemaakt voor meer sociale woningbouw. Maar dat is nog te weinig. Daarom dringt PvdA/GroenLinks er nogmaals op aan dat de gemeente zelf woningen bouwt. Doen. Niet dralen!

Annigje Primowees, Frits Berben, Raf Janssen,
Raadsleden

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *